Het is donderdagavond. Overdag ben ik bezig geweest met het maken van arrangementen, speciaal gericht voor de leden van mijn bijzondere 11r-band en 11r-orkest. Vijftien heel gevarieerde mensen maken iedere donderdagavond muziek. Het is heel gaaf om te zien hoe snel de ontwikkelingen gaan.
Het is net zeven uur. De deelnemers zitten achter hun instrumenten. Opeens kijkt Leo mij aan en zegt met droevige ogen: “Mijn moeder is gisteren dood gegaan en wordt volgende week zaterdag begraven”. De stilte in onze oefenruimte is enorm. Ik vraag aan iedereen of ze naar Leo willen luisteren. Het overlijden van een moeder of een ander iemand die dicht bij staat is heel verdrietig.
In deze groep vind ik het belangrijk dat de leuke en de minder leuke dingen worden genoemd.
De leuke dingen zijn naar een theatershow toewerken. De minder leuke dingen zijn vaak ook de verdrietige dingen. Ik zeg tegen Leo dat ik het heel verdrietig vind maar ook stoer dat hij er vanavond toch is. Met de volgende woorden raakt hij mij diep in mijn hart. “Ik ben vanavond gekomen. Ik ben wel verdrietig maar ik word blij dat ik bij jullie ben en muziek mag maken. Dat wil ik voor mijn moeder doen”.
We zijn met elkaar even stil en gaan samen weer muziek maken en oefenen, want we hebben op 8 maart a.s. in Theater De Leeuw een optreden. Later op die avond staan we als team nog even met elkaar na te praten over dit moment. Wij vinden het heel bijzonder dat iemand zoals Leo ons vertrouwd dat hij zijn verdriet durft te vertellen en troost vindt in het maken van muziek.
Dit geeft onze donderdagavonden het karakter van het echte leven. In het groot of in het klein, muziek verbindt en troost. 11r-band en 11r-orkest is een muziekproject van Stichting Opporta voor mensen met een beperking. Ik nodig je graag uit om kennis te maken met deze bijzondere manier van muziek beleven. En word je misschien enthousiast om dit werk te ondersteunen. Doe je mee?